Od czerwca 1940 roku służył w Wielkiej Brytanii kolejno w 4 Brygadzie Kadrowej Strzelców i 1 Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej.
Po przeszkoleniu w dywersji został zaprzysiężony 28 listopada 1941 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzutu dokonano w nocy z 27 na 28 marca 1942 roku w ramach operacji lotniczej o kryptonimie „Boot” dowodzonej przez kpt. naw. Antoniego Voelnagela. Dostał przydział na Odcinek II Wachlarza na stanowisko kierownika bazy w Równem. W czerwcu 1942 roku otrzymał Krzyż Walecznych za udział w akcji przy ul. Chmielnej w Warszawie przeciwko Policji Państwowej.
Jesienią 1942 roku Łada dostał rozkaz sformowania oddziału dywersyjnego i w tym celu nawiązał kontakt z oddziałem partyzanckim „Gryzoni”, składającym się z Gruzinów, uciekinierów z niewoli niemieckiej, którzy zgłaszali w tych okolicach chęć wstąpienia do Armii Krajowej.
Cezary Chlebowski zwrócił uwagę, że Lech Łada był przez wielu autorów mylony z innym żołnierzem AK, Cieplińskim, „Leszkiem Czerwonym”.
Historyk Grzegorz Motyka podkreśla, iż Łada, udając dezertera z Armii Czerwonej wniknął w struktury OUN-B, po czym przekazał do KG AK meldunek wywiadowczy, w którym ostrzegał przed możliwym rozpoczęciem przez UPA czystek etnicznych na Wołyniu, jego meldunek nie wywołał jednak reakcji dowództwa.