Okoliczności śmierci W literaturze pojawiają się rozbieżne wersje co do okoliczności śmierci Lecha Łady: Cezary Chlebowski pisze, że Łada zginął we wrześniu 1942 roku; Jędrzej Tucholski wspomina, że Łada zginął między listopadem 1942 roku a styczniem 1943 roku pod Sadami Wielkimi na Wołyniu w wyniku osobistego konfliktu z dowódcą oddziału partyzanckiego „Gryzoni”, „Aloszą”; Krzysztof Tochman utrzymuje, że Łada zginął wczesną wiosną 1943 w miejscowości Wygórowa z tego samego powodu; w innych źródłach pojawia się informacja, że Łada zginął w Równem 18 listopada 1943 roku.

Miejsce jego pochówku nie jest znane. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 159-3-24/25).

11 lipca 2026 roku wicepremier i szef MON Władysław Kosiniak-Kamysz pośmiertnie awansował podporucznika Lecha Ładę „Żagiew” do stopnia kapitana.

Odznaczenia Krzyż Walecznych – czterokrotnie.

Życie rodzinne Był synem Zygmunta, późniejszego radcy w Ministerstwie Przemysłu i Handlu, i Janiny z domu Skibińskiej. Ożenił się w 1937 roku z Tatianą Drozdowską. Mieli syna, urodzonego w 1939 roku.