W roku akademicki 1969/1970 powstały: Instytut Maszyn Roboczych oraz Instytut Wysokoprężnych Silników Okrętowych i Kolejowych (od 1975 roku Instytut Techniki Cieplnej i Silników Spalinowych).
17 maja 1980 roku Wydział Maszyn Roboczych i Pojazdów uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia doktora habilitowanego nauk technicznych.
W 1990 roku wydział uzyskał zgodę na powołanie nowego kierunku studiów – Transport.
Rok 1993 przyniósł zmiany organizacyjne sprowadzające się do powstania instytutów: Maszyn Roboczych i Pojazdów Samochodowych, Silników Spalinowych i Podstaw Konstrukcji Maszyn oraz Katedry Techniki Cieplnej.
Od 1 listopada 2000 roku wydział przyjął nową nazwę: Wydział Maszyn Roboczych i Transportu.
W 2003 roku z Instytutu Silników Spalinowych i Podstaw Konstrukcji Maszyn wyodrębniła się samodzielna Katedra Podstaw Konstrukcji Maszyn, a instytut zmienił nazwę na Instytut Silników Spalinowych i Transportu.
Od roku akademickiego 2018/2019 wydział nosi nazwę Wydział Inżynierii Transportu.
Od roku akademickiego 2019/2020 wydział nosi nazwę Wydział Inżynierii Lądowej i Transportu.
Z dniem 1 stycznia 2020 w efekcie połączenia go z częścią likwidowanego Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska wydział zmienił nazwę na Wydział Inżynierii Lądowej i Transportu (WILiT).
Przypisy
Maszyn Roboczych i Transportu