Siostra Jadwiga opiekowała się odnalezionym mężem – Arnoldem Mostowiczem.
W 1946 roku przeniosły się z siostrą do Wrocławia i tam pracowała w kilku instytucjach, z których za najważniejszą uważała funkcję dyrektora szkoły radców zakładowych, dla której wybudowano w 1950 roku specjalny budynek (pierwszy po wojnie nowy budynek we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku). We Wrocławiu wyszła ponownie za mąż za Macieja Elczewskiego.
W latach 1951–1953 pracowała jako dyrektor oddziału RSW „Prasa”. W 1953 roku przeniosła się wraz z rodziną do Warszawy i tam pracowała w centrali RSW „Prasa”. Po śmierci męża w 1957 roku rozpoczęła pracę w Telewizji Polskiej w dziale popularnonaukowym, gdzie pracowała do 1969 roku. Antysemicka nagonka 1968 roku spowodowała, że dwie córki; Ala i Majka wyemigrowały do Skandynawii. Została w Polsce z trzecią, chorą córką i ta sytuacja wymusiła jej przejście na wcześniejszą emeryturę w wieku 50 lat. Okazjonalna współpraca z Telewizją trwała do 1985 roku.
Od 1993 roku rozpoczęła działania społeczne w Stowarzyszeniu Żydów Kombatantów i Poszkodowanych przez II wojnę światową. Do 2004 roku była członkiem Zarządu Stowarzyszenia.