Służba Jadtigery znalazły się na wyposażeniu dwóch batalionów ciężkich niszczycieli czołgów, jako sprzęt etatowy. 2 pojazdy przejęte 5 maja 1945 w St.Valentin przez załogi z 501. Batalionu Czołgów Ciężkich SS (schwere SS-Panzerabteilung 501) zostały użyte do zabezpieczenia odwrotu niemieckich jednostek chcących się poddać Amerykanom. Pojazdy zostały utracone w walkach z czołgami radzieckimi. Jeden z pojazdów trafił w późniejszym czasie do muzeum w Kubince. 653. Batalion Ciężkich Niszczycieli Czołgów Pierwszą jednostką, która została wyposażona w Jagdtigery był 653. Batalion Ciężkich Niszczycieli Czołgów (schwere Panzerjäger-Abteilung 653Nazwę jednostki przyjęto za .) posiadający wcześniej na uzbrojeniu niszczyciele czołgów typu Ferdinand. Etat przewidywał 42 niszczyciele w trzech kompaniach, w każdej 3 plutony po 4 Jagdtigery oraz 2 wozy w dowództwie kompanii. Dodatkowy 1 pojazd znajdował się w dowództwie batalionu. Pierwszy pojazd o numerze Fgst 305007 dotarł do batalionu 6 września 1944. Na skutek opóźnień w produkcji w październiku 1944 w jednostce było tylko 16 Jagdtigerów. Niszczyciele miały przejść chrzest bojowy w czasie ofensywy w Ardenach. Skierowano tam 1. kompanię liczącą 14 pojazdów, która jednak nie dotarła na miejsce na skutek zniszczonych szlaków kolejowych.