został przydzielony do 1 pułku inżynieryjnegoDziennik Rozkazów Wojskowych nr 6 z 27 listopada 1918, s. 68.. Dowodził od 20 listopada 1918 roku II batalionem saperówDziennik Rozkazów Wojskowych nr 49 z 6 maja 1919, s. 1156., przemianowanym na III batalion saperów. W styczniu 1919 został tymczasowym dowódcą 1 pułku inżynieryjnegoDziennik Rozkazów Wojskowych nr 9 z 28 stycznia 1919, s. 241. za ppłk. Jana Skorynę. Od kwietnia 1919 r. był szefem inżynierii i saperów w dowództwach Frontu Litewsko-Białoruskiego, 4 Armii i Frontu Północno-Wschodniego. W przededniu Bitwy Warszawskiej 1920 r. dowodził grupą saperską, która fortyfikowała Węgrów i Dęblin. Następnie od sierpnia 1920 r. pełnił stanowisko szefa inżynierii i saperów: Frontu Północnego, a od listopada 1920 do lutego 1921 r. w 3 Armii w Grodnie i w dowództwie 3 Dywizji Piechoty Legionów w Święcianach.