Artur Włodzimierz Górski (ur. 13 września 1879 w majątku Pinsków na Ziemi Radomskiej, zm. 1939) – pułkownik saperów i piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Artur Włodzimierz Górski syn powstańca z 1863, ukończył gimnazjum w Radomiu, wykształcenie politechniczne otrzymał w Warszawie, a wojskowe w Kijowie.

W latach 1901–1905 brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej"Wojska inżynieryjno-saperskie na terenie Wielkopolski 1918–1939", s. 69.. Od 1914 r. dowodził kompanią saperów, walczącą m.in. na Froncie Rumuńskim. 11 maja 1918 r. został dowódcą 2 pułku inżynieryjnego w II Korpusie Polskim na Wschodzie, dowodził pułkiem podczas bitwy pod Kaniowem.

Od 11 listopada 1918 r. znajdował się w szeregach Wojska Polskiego; został przydzielony do 1 pułku inżynieryjnegoDziennik Rozkazów Wojskowych nr 6 z 27 listopada 1918, s. 68.. Dowodził od 20 listopada 1918 roku II batalionem saperówDziennik Rozkazów Wojskowych nr 49 z 6 maja 1919, s. 1156., przemianowanym na III batalion saperów. W styczniu 1919 został tymczasowym dowódcą 1 pułku inżynieryjnegoDziennik Rozkazów Wojskowych nr 9 z 28 stycznia 1919, s. 241. za ppłk. Jana Skorynę. Od kwietnia 1919 r. był szefem inżynierii i saperów w dowództwach Frontu Litewsko-Białoruskiego, 4 Armii i Frontu Północno-Wschodniego. W przededniu Bitwy Warszawskiej 1920 r. dowodził grupą saperską, która fortyfikowała Węgrów i Dęblin. Następnie od sierpnia 1920 r. pełnił stanowisko szefa inżynierii i saperów: Frontu Północnego, a od listopada 1920 do lutego 1921 r. w 3 Armii w Grodnie i w dowództwie 3 Dywizji Piechoty Legionów w Święcianach.

W maju 1921 r. wraz z prawie całym swoim sztabem przybył do Dęblina z jego składu i batalionu zapasowego nr 2 sformował dowództwo 2 pułku saperów. Od czerwca 1921 do końca 1922 r. był dowódcą 2 pułku Saperów Kaniowskich w Puławach. Następnie dowodził 7 pułkiem Saperów Wielkopolskich w PoznaniuDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 47 z 25 listopada 1922., gdzie współtworzył Wojskowy Klub Wioślarski w PoznaniuWojskowy Klub Wioślarski Poznań, Sport Wodny, 1930 Nr 3, str. 87, Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2024-01-24]. 29 grudnia 1925 roku ogłoszono jego przeniesienie do 29 pułku Strzelców Kaniowskich w Kaliszu. Później został przeniesiony do korpusu oficerów piechoty. 11 czerwca 1927 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i mianowany dowódcą 6 Brygady Ochrony Pogranicza w Wilnie. W lutym 1929 roku został zwolniony ze stanowiska dowódcy brygady, a z dniem 30 września tego przeniesiony w stan spoczynku. Po zwolnieniu z wojska został administratorem dóbr Zawieprzańskich (Korczewia. Miednika Międzyleskiego) Krystyna Ostrowskiego.

W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Chełm z przydziałem mobilizacyjnym do Korpusu Oficerów Piechoty. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. Zginął we wrześniu 1939 roku w niewyjaśnionych okolicznościach (być może podczas bombardowania Lublina lub przez omyłkę z ręki polskich żołnierzy, gdy rozmawiał z Niemcami w majątku JawidzWłodzimierz Becker, Poznańscy saperzy 1919–1939, wyd. Instytut im. gen. Stefana Grota-Roweckiego w Lesznie, Poznań, 2016, s.67, .). Spoczywa na cmentarzu w Kijanach.

Awanse kapitan – ze starszeństwem z dniem 7 listopada 1918Dziennik Rozkazów Wojskowych nr 6 z 27 listopada 1918, s. 61. major – 1920 ze starszeństwem z dniem 1 kwietnia 1920Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 30 z 11 sierpnia 1920, s. 689. pułkownik – 1922 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919Rocznik Oficerski 1924, s. 905.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5005 (1922)Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 2, s. 112 Krzyż Niepodległości (9 października 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie: 1921 i 1922)„Na wniosek gen. br. Hallera Józefa za męstwo i odwagę wykazane w bitwie Kaniowskiej w składzie b. II Korpusu Wschodniego w dniu 11.5.18 r.”, Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2098 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 42, s. 1670)Rozporządzenie Kierownika M.S.Wojsk. L. 8449 G. M. I. z 1922 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 8, s. 252) Złoty Krzyż Zasługi (30 grudnia 1924)M.P. z 1925 r. nr 5, poz. 17 „w uznaniu zasług położonych przy akcji ratowniczej w czasie powodzi w 1924 r.”Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr. 9 z 24 stycznia 1925 Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”) (1922)Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr. 9 z 14 stycznia 1922 s. 268.

Przypisy

Bibliografia

„Wojska inżynieryjno-saperskie na terenie Wielkopolski 1918–1939", Leszno – Poznań 2011, wyd. Instytut im. gen. Stefana Grota Roweckiego, . „Dziennik Rozkazów Wojskowych” nr 6 z 27 listopada 1918, nr 9 z 28 stycznia 1919, nr 46 z 6 maja 1919, nr 42 z 24 grudnia 1921.

Kategoria:Dowódcy 2 Pułku (batalionu) Saperów Kaniowskich Kategoria:Dowódcy 7 Pułku (batalionu) Saperów Wielkopolskich Kategoria:Dowódcy 29 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Dowódcy III Batalionu Saperów Kategoria:Dowódcy Brygady KOP „Wilno” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Inżynieryjnego (WP na Wschodzie) Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Inżynieryjnego (WP na Wschodzie) Kategoria:Oficerowie II Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polegli w kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Pułkownicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy w wojnie rosyjsko-japońskiej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1939