18 marca 1985 roku Baszłaczow wystąpił (razem z Jurijem Szewczukiem) po raz pierwszy przed dużą publicznością w sali wykładowej Leningradzkiego Instytutu Weterynaryjnego (nagrania z tego koncertu zostały opublikowane w 1995 roku na albumie „Koczegarka” – firmowanym razem z Szewczukiem). 30 maja Siergiej Firsow (który uważał się za jego menedżera), zorganizował sesję nagraniową w studiu Aleksieja Wiszni (z grupy „DK”), której zapis ukazał się w 1990 roku na LP pt. „Trietja stolica”. W drugiej połowie roku Baszłaczow często występował w Moskwie i Leningradzie. Między listopadem 1985 roku a lutym 1986 roku powstało wiele nowych piosenek tj. „Pietierburgskaja swad´ba”, „Kak wietra osiennije”, „Pieriekur”, „Siadiem riadom…”, „W czistom pole – dożdi”, „Waniusza”, „Wierka, Nad´ka, Lubka”, „Wsio budiet choroszo”, „Na żyzń poetow”, „Słuczaj w Sibiri”, „Słysza W.S. Wysockogo”, „Tiesto”, „Choroszyj mużyk” czy „Piesienka na lesienkie”. W grudniu Baszłaczow udał się do Nowosybirska, gdzie na jednym z koncertów poznał Jankę Diagilewą.
thumb|200px|Grób Aleksandra Baszłaczowa