Weiju (ur. XI w., zm. XII w.) – chińska mniszka chan
Życiorys Weiju pochodziła z Zhidong. Była córką uczonego. Interesowała się sprawami duchowymi, jednak rodzina nie pozwalała na jej mnisią ordynację. Została wydana za mąż za wnuka premiera, ale powróciła do domu, prosząc o zezwolenie na zostanie mniszką. Po odmowie praktykowała przez wiele lat w domu. Po śmierci rodziców zwróciła się do brata o zgodę, ale brat również odmówił. Mogła jednak praktykować u różnych nauczycieli jako świecka kobieta. Otrzymała nawet buddyjskie imię Kongshi. Ostatecznie została mniszką, gdy zmarł jej brat. Przyjęła imię Weiju.
Jeszcze jako świecka buddystka była już znana i szanowana przez mistrzów chan. Została uczennicą mistrza chan z linii przekazu szkoły linji Sixina Wuxina (1044–1115) i osiągnęła oświecenie. Współcześni jej mistrzowie chan, tacy jak Yuanwu Keqin (1063–1135) i Foyan Qingyuan (1067–1120) wypowiadali się o niej z wielkim szacunkiemGrace Schireson. Zen Women. Str. 217.