Wybrała ostatecznie życie mniszki poza klasztorem. Pod koniec swojego życia - pomiędzy 1111 a 1118 rokiem – otworzyła publiczną łaźnię. Na drzwiach wejściowych napisała: Nic nie istnieje, więc co obmywasz? Jeśli jest tam nawet najmniejszy ślad kurzu, skąd pochodzi? Powiedz jedno głębokie zdanie, a wtedy wejdziesz do łaźni. Dawne duchy mogą jedynie poskrobać twoje plecy; Jak ja, założycielka, oświecę twój umysł? Jeśli chcesz osiągnąć stan wolności od kurzu, Najpierw powinieneś pozwolić wypocić się wszystkim częściom ciała. Uważa się, że woda może zmyć kurz, Jednak jak ludzie zrozumieją, że woda jest także kurzem? Nawet jeśli nagle zetrzesz [różnicę pomiędzy] wodą a kurzem, Musisz wciąż zmywać to całkowicie, gdy tu przyjdziesz.
Otworzenie łaźni dało jej okazję do uczenia chanu i zrealizowania się jako nauczycielki chan. Nauczała tam ludzi świeckich, mnichów, a nawet jej patronów, gdy praktykowała chan. Było to prawdziwe "wyjście na świat" (chiń. chushi).
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od pierwszego patriarchy chan w Indiach Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od pierwszego patriarchy chan w Chinach Bodhidharmy.