Jean-Baptiste Drouet (ur. 8 stycznia 1763 w Sainte-Menehould, zm. 11 kwietnia 1824 w Mâcon) – polityk z okresu rewolucji francuskiej. Odegrał istotną rolę w operacji aresztowania króla Francji Ludwika XVI podczas jego ucieczki do Varennes.
Młodość, Varennes oraz działalność w Konwencie Urodzony w Sainte-Menehould, Drouet przez siedem lat służył we francuskiej armii. Później pomagał w obowiązkach swojemu ojcu, który pełnił urząd administratora poczty w Sainte-Menehould. Wieczorem 21 czerwca 1791 u drzwi jego domu zatrzymał się powóz wiozący zbiegłą z Paryża rodzinę królewską. Członkowie monarszego rodu zamierzali uciec z Francji poprzez Varennes. Pasażerowie konwoju, przedstawiający się przybranymi nazwiskami, zostali rozpoznani przez Droueta, który natychmiast podjął kroki prowadzące do ich aresztowania, do którego doszło, gdy konwój dotarł do Varennes.
Za tę przysługę rewolucyjna Legislatywa wyróżniła Droueta nagrodą wysokości 30 tys. franków. Jednak przypuszcza się, że Drouet odmówił przyjęcia pieniędzy. Natomiast we wrześniu 1792 roku wybrano go do Konwentu Narodowego, w którym został członkiem najbardziej radykalnego stronnictwa.