François-Nicolas Vincent (ur. 1767 w Paryżu, zm. 24 marca 1794, tamże) – sekretarz generalny ministerstwa wojny I Republiki Francuskiej i znacząca postać rewolucji francuskiejThe Oxford History of the French Revolution; William Doyle; Clarendon Press, 1989, p. 267. |„...Vincent, secretary general of the war ministry...” („...Vincent, sekretarz generalny w ministerstwie wojny...”).. Należał do klubu kordelierów. Zasłynął jako radykalny przywódca sankiulotów oraz jeden z czołowych polityków frakcji hebertystów.
Kariera Syn dozorcy więziennego, rodowity paryżanin Vincent pracował jako urzędnik prawniczy. Prawdopodobnie żył w głębokim ubóstwie do roku 1792, kiedy to został aktywnym uczestnikiem wydarzeń rewolucyjnych. Był najmłodszym spośród zwolenników Jacques’a Héberta. Wspólnie ze swoim towarzyszem z klubu politycznego, Charles-Philippe’em Ronsinem szerzył idee rewolucyjne na prowincji, pełniąc rolę „misjonarza rewolucji”. Po powrocie do Paryża Vincent zintensyfikował swoją działalność w klubie kordelierów, którego członkowie powierzyli mu funkcję oratora. Vincent rozwijał swoją karierę, dochodząc w końcu do stanowiska sekretarza generalnego w ministerstwie wojny, którym kierował Jean Baptiste Noël Bouchotte.