Sprawowanie tego urzędu pozwoliło Vincentowi zwiększyć udział sankiulotów we władzy.

Upadek Jacques Hébert, pisarz i redaktor gazety Le père Duchesne, wciągnął Vincenta oraz innych swoich zwolenników w kampanię przeciw potępianemu przez nich „umiarkowaniu” Komitetu Ocalenia Publicznego oraz na rzecz dechrystianizacji Francji. Vincent opowiadał się za pomysłem obalenia Maksymiliana Robespierre’a. Gdy wraz ze swoimi towarzyszami z klubu hebertystów zbyt wyraźnie zaznaczył swą opozycyjność wobec rządów jakobinów, Robespierre odpowiedział nakazem aresztowania hebertystów oraz wytoczeniem im procesu o „zdradziecką działalność”. Hebertyści, razem z częścią sympatyków i przyjaciół, zostali oskarżeni o przygotowywanie obalenia Komitetu Ocalenia Publicznego, w celu przywrócenia monarchii oraz spiskowanie wspólnie z cudzoziemcami w celu likwidacji republiki. Pomimo iż nie dostarczono żadnych dowodów na potwierdzenie tych oskarżeń, Vincenta oraz pozostałych działaczy klubu hebertystów uznano za winnych i skazano ich na śmierć. W dniu 24 marca 1794 Vincent został stracony na gilotynie. Jego los podzielili Hébert, Ronsin, Momoro oraz inni przywódcy frakcji hebertystówDoyle, 1989, p. 270. |„The trial took place on 21–4 March, its result a foregone conclusion.