Charles-Philippe Ronsin (ur. 1 grudnia 1751 w Soissons, zm. 24 marca 1794 w Paryżu) – generał wojsk republikańskich z okresu rewolucji francuskiej. Dowódca paryskiej dywizji Armii Rewolucyjnej. Należał do grona radykalnych przywódców rewolucji. Członek stronnictwa hebertystów, skupionego wokół osoby Jacques-René HébertaThe Oxford History of the French Revolution; William Doyle; Clarendon Press, 1989, p. 252. |„The Revolutionary Army was at last set on foot, and command of it went... to Ronsin, one of the fiercest allies of Hébert.” („Armia Rewolucyjna wreszcie została sformowana, a dowództwo nad nią powierzono... Ronsinowi, jednemu z najzagorzalszych sojuszników Héberta”)..
Życiorys Ronsin przyszedł na świat w roku 1751 w Soisson, mieście położonym na północny wschód od Paryża. Był synem mistrza bednarskiego. W wieku siedemnastu lat wstąpił do wojska w Paryżu. Przed rokiem 1772 odszedł z wojska w stopniu kaprala. Po odejściu z armii został dramaturgiem oraz korepetytorem. W tamtym okresie poznał malarza Jacques-Louisa Davida, z którym się zaprzyjaźnił.