W roku 1789 Ronsin został kapitanem gwardii burżuazyjnej w dystrykcie Saint-Roch. W latach 1790–1792 wystawił kilka swoich sztuk o tematyce patriotycznej w kilku stołecznych teatrach. W tym okresie Ronsin wstąpił do klubu politycznego kordelierów i został jednym z jego mówców (oratorów).
W okresie sierpnia-września 1792 roku, Rada Wykonawcza powierzyła Ronsinowi trzy misje. W listopadzie minister wojny Pache mianował go komisarzem-organizatorem przy armii generała Dumourieza w Belgii. Na tym stanowisku Ronsin wykrył przypadki nadużyć, jakich dopuszczały się wojskowe służby zaopatrzeniowe, które korzystały z protekcji generała.
W dniu 23 kwietnia 1793 Ronsin objął stanowisko zastępcy ministra wojny Bouchotte’a, chociaż nigdy wcześniej nie dowodził nawet szwadronem. Możliwe, że Ronsin otrzymał to stanowisko dzięki dobrym relacjom z Chaumette’m i Hébertem. W maju wyjechał do Wandei, gdzie zajmował się zaopatrzeniem armii republikańskich. Ronsin przedstawił dowództwu armii swoje plany pokonania Wandejczyków, które zostały odrzucone. Urażony Ronsin chciał wykazać, że to jego plany były słuszne. Postanowił upewnić się, że generał Canclaux przegrał bitwę z rojalistami. Poprowadził swoje oddziały do Vihiers i Beaulieu i ostatecznie utknął w Coron.