Podjął się również działalności biznesowej, zostając właścicielem plantacji kawy, sieci hoteli oraz spółek radiowo-telewizyjnych.
Kariera polityczna W latach 1990–1994 pracował jako asystent ds. prawnych wiceprzewodniczącego Kongresu Narodowego, Marco Augusto Hernándeza, który był jego bratem. W tym czasie związał się z Partią Narodową Hondurasu (PNH) i w 1993 zaangażował się w kampanię wyborczą jej kandydata na prezydenta, Roberto Martíneza Lozano, który jednakże wybory przegrał.
W 1997 został kandydatem w wyborach parlamentarnych, w wyniku których od 1998 do 2002 pełnił po raz pierwszy mandat deputowanego z departamentu Lempira. Mandat ponawiał trzykrotnie, zasiadając w kolejnych kadencjach parlamentu w latach 2002–2006, 2006–2010 oraz 2010–2014. W marcu 2009 zastąpił Porfirio Lobo Sosę, który uzyskał nominację partyjną do wyborów prezydenckich, na stanowisku przewodniczącego Partii Narodowej Hondurasu. Od 25 stycznia 2010 do 13 czerwca 2013 pełnił również funkcję przewodniczącego Kongresu Narodowego, z której zrezygnował w związku z własną kampanią wyborczą.