Bolesław Witkowski (ur. 14 marca 1873 w Wałyczu, zm. ok. 4 listopada 1939 w lesie piaśnickim) – polski duchowny katolicki, proboszcz parafii w Mechowie, dziekan dekanatu puckiego, działacz społeczny i polityczny okresu zaborów i II Rzeczypospolitej, poseł na Sejm Ustawodawczy, ofiara zbrodni w Piaśnicy.
Młodość Urodził się 14 marca 1873 w Wałyczu k. Wąbrzeźna. Uczęszczał do Collegium Marianum w Pelplinie, a następnie do gimnazjum w Chełmnie. Po zakończeniu nauki w szkole średniej wstąpił do seminarium duchownego w Pelplinie, gdzie ukończył studia teologiczne. 23 czerwca 1895 odebrał święcenia kapłańskie. Przez następne 10 lat pełnił posługę kapłańską jako wikariusz i administrator.
Działalność społeczna i polityczna w okresie zaborów i II RP W 1905 roku ks. Witkowski objął probostwo parafii w Mechowie. Wkrótce dał się poznać jako aktywny społecznik i zdecydowany przeciwnik germanizacji. Zasłynął także jako skuteczny zielarz.