111..
Lacombe zaczęła regularnie uczestniczyć w spotkaniach klubu kordelierów, obracając się w ten sposób w kręgach najbardziej radykalnych żywiołów rewolucji. W lutym 1793 wraz z inną działaczką rewolucyjną, Pauliną Léon, założyła Towarzystwo Rewolucyjnych Obywatelek RepublikańskichFremont-Barnes, s. 385.Kelly, s. 102–103.Sokolnikova, pp. 145ff.. Organizacja ta składała się w większości z kobiet pochodzących z klasy robotniczej i plasowała się w jednym szeregu z najbardziej wojowniczymi ugrupowaniami sankiulotów i Wściekłych. Stowarzyszenie działało jako rewolucyjna bojówka wśród paryskich przekupek. W celu piętnowania przeciwniczek rewolucji posługiwało się brutalnymi metodamiDoyle, s. 420..
Pomimo głęboko zakorzenionego w tamtych czasach szowinizmu, wokół Lacombe zgromadziło się kilku mężczyzn oddanych walce o prawa kobiet. Jednym z nich był Jean-Théophile Leclerc, z którym Lacombe związała się na pewien okres – do czasu, gdy Leclerc porzucił ją, by poślubić Pauline LéonUglow, s. 309..
W okresie terroru jakobińskiego Wściekłych poddano represjom - podobnie jak inne szczególnie radykalne ugrupowania, w tym także Stowarzyszenie Rewolucjonistek-Republikanek.