Następnie zgodził się na udział antyasadowskiej opozycji w negocjacjach pokojowych ze stroną rządową pod warunkiem dymisji Baszszara al-Asada, osądzenia dowódców wojskowych i służb specjalnych, którzy kierowali represjami wobec ludności cywilnej oraz utworzenia rządu tymczasowego zdominowanego przez opozycję.
Program polityczny podległych mu struktur był umiarkowanyRebel Leader: We Won’t Share U.S. Arms With Extremists.P. Woźniak, Islamiści zmusili dowódcę rebeliantów do opuszczenia Syrii... Idris podkreślał, że pozyskaną z USA bronią nie będzie dzielił się z jednostkami muzułmańskich fundamentalistów i nie prowadzi razem z nimi skoordynowanych działań zbrojnych. Zapowiadał także, że po zwycięstwie powstańców o demokratycznych poglądach mogliby oni współdziałać z siłami narodowymi (dawnymi przeciwnikami) w celu wyparcia z Syrii oddziałów islamistycznych. Jego pozycja i znaczenie w szeregach opozycji syryjskiej zależało od uzyskiwanego przez niego wsparcia zachodniego oraz z krajów Zatoki Perskiej.