W 1934 jako rezerwy był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer po ukończeniu 40 roku życia i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Stanisławów.

Podczas wojny polsko-ukraińskiej, wyróżnił się męstwem i zdolnościami dowódczymi w czasie obrony Lwowa, za co 10 sierpnia 1922 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:

Okres międzywojenny W styczniu 1920 podjął pracę w Państwowym Urzędzie Naftowym w Krakowie, a w 1922 przeniósł się do Towarzystwa Naftowego Galicja S.A. w Bitkowie w Karpatach Wschodnich. Jednocześnie był współpracownikiem Państwowego Instytutu Geologicznego, a od 1928 geologiem PIG w VI stopniu służbowym.

W 1920 ożenił się z Kwiryną, z domu von Hoffmann, z którą miał dwóch synów: Lesława (ur. 28 sierpnia 1921) i Janusza (ur. 21 grudnia 1922).

Podczas całego życia zawodowego zajmował się kartografią geologiczną w skomplikowanych stratygraficznie i tektonicznie Karpatach fliszowych, wyjaśniając wiele szczegółów ich budowy. Uczestniczył w wykonaniu Mapy geologicznej Polski w skali 1: 100 000.