Skoczył ze spadochronem do okupowanej Polski w nocy 24/25 maja 1944 roku w sezonie operacyjnym „Riposta”, w operacji lotniczej „Weller 23”, dowodzonej przez kpt. naw. Stanisława Daniela, z samolotu Halifax JP-180 „V” (1586 Eskadra PAF) na placówkę odbiorczą „Koliber-2” 306 (kryptonim polski, brytyjskie oznaczenie numerowe pinpoints), w okolicach miejscowości Zabierzów Bocheński, 11 km od Bochni, na skraju Puszczy Niepołomickiej. Razem z nim skoczyli: por. Bronisław Konik ps. Sikora, por. Zbigniew Matula ps. Radomyśl, por. Alfred Pokultinis ps. Fon, ppor. Zbigniew Wilczkiewicz ps. Kij oraz kurier ppor. Jan Nodzyński ps. Łuk.
Po skoku aklimatyzował się do realiów okupacyjnych w Warszawie, następnie został przydzielony do komórki łączności kurierskiej „Zagroda” Oddziału V Łączności Komendy Głównej AK.
W powstaniu warszawskim walczył jako adiutant kpt. Stefana Golędzinowskiego ps. Golski, dowódcy 3 Batalionu Pancernego AK „Golski”, następnie jako II oficer taktyczny, później dowódca pododcinka „Politechnika” Zgrupowania „Golski”. Walczył w Śródmieściu Południowym.