Po kapitulacji powstania wyszedł z Warszawy wraz z ludnością cywilną, w drodze do obozu w Pruszkowie uciekł na Okęciu.
Po wojnie pozostał w konspiracji, działał w Delegaturze Sił Zbrojnych na Kraj oraz w Zrzeszeniu Wolność i Niezawisłość, mieszkał w Zalesiu, następnie w Lublinie. Zgłosił się do Edwarda Bertolda, ówczesnego ministra rolnictwa i reform rolnych oraz działacza PSL, na jego polecenie organizował urzędy ziemskie w województwie pomorskim, następnie pracował jako komisarz ziemski w Wojewódzkim Urzędzie Ziemskim w Inowrocławiu.
25 stycznia 1946 roku został aresztowany przez WUBP w Bydgoszczy pod zarzutem przekupstwa i malwersacji, wskutek intrygi Igora Szantyra, wiceprezesa Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego w Bydgoszczy. Został osadzony w więzieniu w Inowrocławiu. 20 maja uciekł z więzienia, zamieszkał w Krakowie jako Michał Szarzyński. Od 1946 roku pracował jako zastępca naczelnika Komisji Mieszkaniowej w Zarządzie Miejskim Wrocławia, w 1947 roku był naczelnikiem wydziału w Centrali Ogrodniczej, do 1 kwietnia 1948 roku pracował w Izbie Przemysłowo-Handlowej. Później był naczelnikiem wydziału w Ministerstwie Przemysłu i Handlu, od 1 marca 1949 roku pracował w Związku Zrzeszeń Prywatnych Przemysłu Elektrycznego i Metalurgicznego, następnie był naczelnikiem wydziału w Ogólnopolskim Zrzeszeniu Drutów i Gwoździ.