W międzyczasie francuscy emigranci polityczni, którzy wcześniej uzyskali azyl w Collioure, ewakuowali się ze zdobytego przez republikanów miasta na łodziach rybackichSmith, s. 81.. Kapitulacja zajętego przez Hiszpanów Fortu de Bellegarde we wrześniu 1794 pozwoliła Dugommierowi przygotować inwazję na Katalonię jeszcze tej samej jesieni.
Podczas bitwy pod Czarną Górą Sauret dowodził lewym skrzydłem armii francuskiej. 17 listopada Dugommier polecił mu przeprowadzić pozorowany atak. Głównodowodzący Armii Wschodnich Pirenejów zginął 18 listopada, trafiony hiszpańskim pociskiem artyleryjskim. Dowództwo nad armią przejął po nim Pérignon, który wzmocnił flankę Saureta. Po czterech dniach walk Francuzi przełamali umocnienia, których broniły siły międzynarodowe: Hiszpanie, Portugalczycy oraz francuscy uchodźcy polityczni (Émigrés). Hiszpański dowódca Luis Firmín de Carvajal zginął podczas obrony reduty Notre-Dame-Del-Roure w dniu 20 listopada, a jego armia pospiesznie wycofała się.