Straciwszy bazę operacyjną dowódca armii francuskiej skierował swoje główne siły przeciwko Gvozdanoviciowi, podczas gdy Augereau obserwował główne zgrupowanie wojsk austriackich pod dowództwem Dagoberta von Wurmsera. W dniu 31 lipca Sauret przemaszerował do Salò, pokonał oddziały Ocskaya w trakcie kilkugodzinnej bitwy i wyciągnął z opresji żołnierzy generała Guieu. Następnie szybko wycofał się do Lonato del Gardo. Tymczasem austriacki generał Gvozdanović przegrupował swoje siły w GavardoBoycott-Brown, s. 385–386.. W dniu 1 sierpnia Sauret został ranny, a Guieu przejął dowodzenie nad jego dywizjąBoycott-Brown, s. 389.. Po licznych zawirowaniach i serii skomplikowanych działań bitwa pod Lonato z dnia 3 sierpnia zakończyła się porażką i ucieczką Gvozdanovicia. Natomiast dywizja Saureta, znajdująca się wciąż pod komendą generała Guieu, obserwowała odwrót prawej kolumny austriackiej i nie wzięła udziału w bitwie pod Castiglione z dnia 5 sierpnia 1796.

Dalsza kariera Niedługo potem Bonaparte pozbawił Saureta dowodzenia nad dywizją. 14 sierpnia głównodowodzący Armii Włoch scharakteryzował generała w następujących słowach:

„Dobry, bardzo dobry żołnierz;