Kampania włoska Na wiosnę 1796 roku, Sauret został przeniesiony do Armii Włoch, na czele której stał wówczas Bonaparte. Sauret brał udział w walkach przeciwko Austriakom w czasie, gdy podjęli oni pierwszą, nieudaną próbę przyjścia z odsieczą oblężonej przez Francuzów Mantui. Pod koniec lipca, 4,5-tysięczna dywizja Saureta strzegła zachodniego brzegu jeziora Garda wraz z brygadami Jeana Guieu oraz Jeana Rusca. Napoleon uważał, że są to wystarczające siły do obrony tego terenu. Jego zdaniem górskie drogi nie nadawały się do prowadzenia większych operacji. Gdy prawa kolumna Austriaków pod dowództwem Petara Gvozdanovicia (w sile 18 tys. ludzi) nadeszła z północy, nieprzygotowane oddziały Saureta zostały zdziesiątkowaneFiebeger, s. 10..
W dniu 29 lipca 1796 austriackie brygady Petera Otta oraz Josepha Ocskaya zdobyły miasteczka Gavardo oraz Salò, tym samym zmuszając Saureta do wycofania się do Desenzano del Garda. Sauret stracił wówczas 500 żołnierzy oraz dwie armaty. Tymczasem Gueieu na czele 400-osobowego oddziału zabarykadował się w Palazzo Martinengo w Salò i nie zamierzał kapitulowaćBoycott-Brown, s. 380.. Następnego dnia Johann von Klenau z zaskoczenia uderzył na Brescię, przecinając Napoleonowi linię zaopatrzeniową z MediolanuBoycott-Brown, s. 382..