Georg (Yrjö) Elfengren, ros. Георгий Евгеньевич Эльфенгрен (ur. 8 września 1889 we wsi Karmila, zm. 9/10 czerwca 1927 w Moskwie) – rosyjski wojskowy, bojownik antysowiecki, działacz ingermanlandzki.
Życiorys Pochodził z fińskiej rodziny. W 1903 r. ukończył 1 korpus kadetów w Sankt Petersburgu, w 1906 r. morski korpus kadetów, w 1908 r. aleksandrowski korpus kadetów, zaś w 1910 r. nikołajewską szkołę kawaleryjską. Służył w lejbgwardii Pułku Kirasjerów. Brał udział w I wojnie światowej. Został ranny. Od 1916 r. pełnił funkcję adiutanta dowódcy III Korpusu Armijnego. Po zamachu na Grigorija J. Rasputina pod koniec grudnia 1916 r. został aresztowany, ale w wyniku wybuchu rewolucji lutowej 1917 r. wypuszczono go na wolność. Został zastępcą przewodniczącego Związku Kawalerów Gieorgijowskich. Aktywnie uczestniczył w buncie oddziałów gen. Ławra G. Korniłowa, po upadku którego w sierpniu 1917 r. przybył na Krym. Od października tego roku brał udział w walkach Tatarów krymskich z bolszewikami. W lutym 1918 r. poprzez Piotrad przedostał się do Finlandii, gdzie – po otrzymaniu stopnia majora – objął dowództwo 1 Pułku Karelskiego. Po ukończeniu fińskiej wojny domowej został członkiem delegacji mieszkańców Karelii, która przedstawiła parlamentowi projekt przyłączenia do Finlandii południowej części tej krainy. Od końca 1918 r.