Według Bogdana PokropińskiegoBogdan Pokropiński, „Nasze Koleje. Kolejka Marecka, WKŁ, Warszawa 1985. kolej konna Wołomin – Zenonów była jednym z trzech projektów kolei wąskotorowej zainicjowanym w 1900 r. przez właścicieli dóbr w ówczesnym powiecie radzymińskim (w tym Gustawa Granzowa) w celu ożywienia życia gospodarczego. Projekt ten miał być zatwierdzony przez władzę gubernialną w 1903 r. Została utworzona spółka udziałowa kolejki z kapitałem zakładowym wynoszącym 20 000 rubli. Samą linię kolejową zbudowano i uruchomiono już w 1904 r. Według Pokropińskiego linia kolejowa nie odegrała znaczącej roli, ale pełniła rolę tramwaju konnego dla okolicznych mieszkańców.
Na łamach "Kurjera Codziennego" w 1899 r. ukazała się informacja o tym, że grupa warszawskich przedsiębiorców rozpoczęła projekt budowy "kolejki" łączącej stację kolejową w Wołominie z Radzyminem (przez Czarną i Zagościniec). W Rościszewie (teren dzisiejszych Marek) linia ta miała łączyć się z Marecką Koleją Dojazdową.
Zgodnie z inną informacją prasową zamieszczoną w "Kurjerze Codziennym" budowa "kolei konnej" na tej trasie miała zakończyć się w sierpniu bądź wrześniu 1896 r. Na potrzeby budowy linii kolejowej wytyczono pas o szerokości 10 łokci.
Linia nr 3 Okolice stacji kolejowej – ul. Laskowa – ul. Głowackiego – ul. Łukasiewicza do Dworu Korolkiewiczów w Nowej Wsi
Przypisy
Kategoria:Transport w Wołominie Wołomin Kategoria:Historia Wołomina