Po bitwie wdzięczny Tabinshwehti obdarował swego szwagra tytułem Bayinnaung („Starszy Brat Króla”) – imieniem, pod którym Ye Htut został zapamiętany przez historię.
W połowie 1541 r. Taungngu przeszło do podboju całego królestwa Hanthawaddy uzyskując kontrolę nad zasobami ludzkimi Dolnej Birmy, a także dostęp do cudzoziemskich najemników uzbrojonych w broń palną oraz do bogactw związanych z handlem morskim umożliwiających ich opłacenie. I Tabinshwehti faktycznie wykorzystał te nowe nabytki do dalszej ekspansji. Wykorzystując portugalskich najemników, broń palną i taktykę wojenną na rzecz armii Taungngu, Tabinshwehti i Bayinnaung wzrastali w siłę jako dowódcy wojskowi. Duet ten skorzystał także na zasileniu szeregów swoich wojsk przez doświadczonych, byłych dowódców armii Hanthawaddy, takich jak Saw Lagun Ein i Smim Payu, którzy służyli jako doskonali doradcy i generałowie. Z ich pomocą Bayinnaung odniósł decydujące zwycięstwa w bitwie na przełęczy Padaung (styczeń 1542 r.), stoczonej przeciwko sojusznikowi Pyain – królestwu Mrauk U, oraz w bitwie pod Salin, podczas której pokonał siły Konfederacji, co umożliwiło Taungngu zajęcie środkowej Birmy aż do Paganu na północy. Gdy Bayinnaung rozgromił armię arakańską w styczniu 1542 r., Tabinshwehti był tak bardzo zadowolony ze zwycięstwa, że uczynił Bayinnaunga następcą na tronie Królestwa.