Drugi z wymienionych terminów zawiera w sobie to, co jest nazywane religijnym syjonizmem lub określane mianem „narodowo-religijnego” (także „nowoczesna ortodoksja” w terminologii stosowanej w Stanach Zjednoczonych) oraz to, co było przez poprzednie dekady określane jako hardal (haredi-leumi, tzn. „ultraortodoksyjny nacjonalista”), na które to określenie składa się połączenie stylu życia prowadzonego przez członka społeczności haredi z nacjonalistyczną (tzn. prosyjonistyczną) ideologią.
Termin haredi stosuje się do szerokiej warstwy izraelskiego społeczeństwa, którą można z grubsza podzielić na trzy główne oddzielne części składowe (grupy), przy czym liniami tego podziału są zarówno kwestie etniczne, jak i ideologiczne: „litewscy” (tzn. nie chasydzi) haredim pochodzenia aszkenazyjskiego (tzn.