W ostatnich latach podjęto próby uchwalenia ustaw zmniejszających bądź likwidujących przywileje haredi.
Judaizm ortodoksyjny, a ściślej mówiąc szerokie spektrum jego odłamów, obejmuje w Izraelu znacznie większą część żydowskiej populacji niż to ma miejsce w przypadku społeczności żydowskiej mieszkającej za granicą (diaspora). Sprawą dyskusyjną jest jak duża jest ta różnica. Istnieją różne sposoby określania wielkości procentowej Żydów ortodoksyjnych, przy czym każdy z nich ma wady i zalety. Jednym z nich jest liczba przedstawicieli tego nurtu wśród członków Knesetu (około 25 na 120), innym – udział żydowskich dzieci uczęszczających do szkół religijnych, jeszcze innym – sondaże i różnego rodzaju badania i opracowania naukowe skupiające się na badaniu religijności i tożsamości mieszkańców Izraela. thumb|left|170px|Chasydzki rebe, Wielki Rabin Szymon Nosson Nata Biderman z Lelowa-Jerozolimy, modlący się pod Ścianą Płaczu, październik 2011 To, co jest nazywane w diasporze (m.in. w Stanach Zjednoczonych) jako „ortodoksyjne” w Izraelu określane jest terminem dati („religijny”) lub haredi („ultraortodoksyjny”).