Edward Rinke (ur. 5 stycznia 1917 w Bydgoszczy, zm. 10 lipca 1999 tamże) – polski bokser, trener, działacz sportowy.
Życiorys Był synem Józefa i Marianny z domu Frąszczak. Ukończył szkołę powszechną w Bydgoszczy, a następnie przygotowywał się do pracy w handlu, początkowo jako pomocnik w Bydgoskim Domu Handlowym, gdzie pozostawał zatrudniony do wybuchu II wojny światowej. Od 1933 należał do śródmiejskiego gniazda Towarzystwa „Sokół” w Bydgoszczy. Uprawiał gimnastykę na przyrządach i boks, w tej drugiej dyscyplinie notując wkrótce sukcesy. W 1935 w barwach Polonii Bydgoszcz został mistrzem Pomorza w wadze koguciej. Walczył jako reprezentant Bydgoszczy w meczach z Gnieznem, Grudziądzem, Toruniem.
W styczniu 1940 został aresztowany przez gestapo pod zarzutem udziału w wydarzeniach krwawej niedzieli i skazany na 5 lat więzienia, przebywał w berlińskim Moabicie, potem kolejno w Szczecinie, Wejherowie i Koronowie, a od 1943 w obozie koncentracyjnym Mauthausen, gdzie doczekał wyzwolenia w 1945. Po powrocie do Bydgoszczy wrócił do zajęć sportowych, przez kilka lat pozostając bokserem Zrywu Bydgoszcz. Od 1949 zajmował się prowadzeniem młodzieży bokserskiej w Brdzie, Zawiszy i Astorii, w Zawiszy był także trenerem sekcji seniorów.