Współpracował z trenerem Feliksem Stammem, był trenerem II, potem I klasy.

Wśród jego wychowanków byli medaliści imprez krajowych i światowych, a za najbardziej znanego uznać można Jerzego Adamskiego, wicemistrza olimpijskiego i mistrza Europy. Uchodził Rinke za świetnego fachowca, wymagającego nauczyciela, a zarazem mądrego, kulturalnego i życzliwego człowieka, mającego dobry kontakt z młodzieżą (wspomnienie pośmiertne G. Nowickiej, „Gazeta Pomorska”, 17 lipca 1999). W 1989 był w gronie odnowicieli bydgoskiego ruchu sokolego. W uznaniu wieloletniej pracy trenerskiej Pomorsko-Kujawski Klub Seniora Boksu nadał mu członkostwo honorowe. Był też odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi i szeregiem odznak, m.in. Złotą Honorową Odznaką Polskiego Związku Bokserskiego, odznaką Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej, odznaką „Bydgoszcz Zasłużonemu Obywatelowi”.

Był dwukrotnie żonaty, miał dwóch synów. Zmarł 10 lipca 1999 w Bydgoszczy i pochowany został na cmentarzu bydgoskiej parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa przy ulicy Ludwikowo.

Bibliografia Janusz Kutta, Rinke Edward, w: Bydgoski słownik biograficzny, tom VII (praca zbiorowa pod redakcją Janusza Kutty), Bydgoszcz 2006, s.