powołano 7409 takich obszarów, obejmujących 28,5% kraju.
Park krajobrazowy (Naturpark) – odpowiednik polskiego parku krajobrazowego. Za pierwszy park natury uznaje się Park Natury Pustaci Lüneburskiej, jednak zyskał on współczesny charakter dopiero w 2006 r. Pojęcie parku przyrody do niemieckiego prawodawstwa włączono w 1956 r., a w 1958 r. powołano pierwsze z nich. W 2011 r. istniały 104 parki zajmujące 27% powierzchni Niemiec.
Chronione siedliska (Besonders geschützte Biototypen) – niektóre siedliska ustawowo podlegają zawsze ochronie na poziomie zbliżonym do rezerwatów przyrody. Należą do nich naturalne ekosystemy wodne, bagna, torfowiska, wydmy, urwiska skalne, naturalne formy wybrzeża morskiego, wybrane ekosystemy leśne.
Ponadto wyróżnia się: pomniki przyrody (Naturdenkmal), chronione fragmenty krajobrazu (geschützt Landschaftbestandteil), obszary Natura 2000, obszary objęte postanowieniami konwencji ramsarskiej, w Badenii-Wirtembergii, Bawarii i Hesji także lasy ochronne (Bannwald), a w Badenii-Wirtembergii dodatkowo jeszcze rezerwaty leśne (Schonwald).
Przypisy