Dnia 4 sierpnia doszło do honorowej kapitulacji Francuzów. Zwycięzcy nie oszczędzili miasta, występując przede wszystkim przeciwko katolikom, niszcząc kościoły i wypędzając duchownych. Wkrótce większość mieszkańców opuściła miasto. Z wielkim trudem Georgowi (mianowano go gubernatorem) udało się zaprowadzić porządek w mieście. Nowy gubernator dysponował w mieście załogą wojskową składającą się z 2000 ludzi pod dowództwem portugalskiego generała markiza Valsetto. Georg rozumiał jednak, że prędzej czy później Hiszpanie i Francuzi dokonają próby odbicia twierdzy. Nakazał zatem wzmocnić umocnienia i zwiększyć liczbę dział. Georg spotkał się również z sułtanem Maroka Maulaj Isma’ilem, od którego zakupił żywność i konie. Z uwagi na niewielkie siły jakimi dysponował poprosił też o pomoc angielską królową Annę o wzięcie Gibraltaru pod opiekę brytyjską. thumb|150px|Georg z Hesji-Darmstadt thumb|150px|Admirał John Leake thumb|150px|Marszałek de Tessé Bitwa pod Malagą Tymczasem dwory w Madrycie oraz w Wersalu zgodnie opowiedziały się za odbiciem Gibraltaru. Do tego zadania wysłano 800 ludzi pod wodzą Francisco del Castillo y Fajardo, markiza Villadradis, których celem była morska blokada twierdzy. W tym samym czasie Ludwik Aleksander de Bourbon miał z częścią swoich sił rozpocząć blokadę lądową miasta.