Ludwik V Wierny (ur. 24 września 1577 r., zm. 27 lipca 1626 r.) – landgraf Hesji-Darmstadt od 1596 r.

Życiorys Ludwik był najstarszym spośród synów landgrafa Hesji-Darmstadt Jerzego I Pobożnego i Magdaleny, córki hrabiego Lippe Bernarda VII. W 1596 r. odziedziczył po ojcu księstwo Hesji-Darmstadt. Był to kraj niewielki i Ludwik postawił sobie cel poszerzenia jego granic. W 1600 r. kupił od hrabiego Isenburga ziemie u zbiegu Renu i Menu. Gdy w 1604 r. zmarł nie pozostawiwszy dziedzica stryj Ludwika, książę Hesji-Marburg Ludwik IV, władca Darmstdtu postanowił sięgnąć po większą część jego kraju, niż przyobiecana mu wcześniej połowa. Wykorzystał przy tym fakt, iż jego konkurent, kuzyn Maurycy Uczony z Hesji-Kassel, skłaniał się ku kalwinizmowi, co było niechętnie przyjmowane przez heską szlachtę i naruszało postanowienia testamentu zmarłego stryja. Gdy Maurycy zaprowadził kalwinizm na heskim uniwersytecie w Marburgu, to Ludwik przyjął luterańskich uchodźców i dzięki temu powołał w 1605 r. konkurencyjną, luterańską uczelnię w Gießen (w 1607 r. cesarz Rudolf II Habsburg nadał jej prawa uniwersytetu). Dobre kontakty z katolickimi władcami i wierność wobec cesarza przy jednoczesnej odmowie do przystąpienia do unii książąt protestanckich przyniosły mu wśród luteran opinię krypto-katolika.