Jak wspomniano, w poprawnie zaprojektowanym łączu szum ASE jest zwykle dominującym mechanizmem zakłócającym i w takim wypadku inne efekty (np. dyspersja chromatyczna, dyspersja polaryzacyjna, szum termiczny, FWM, SPM, XPM, SRS, nadmierne filtrowanie, odbicia, rozpraszanie Rayleigha, itp.) są uwzględniane w projekcie łącza jako domiary (ang. penalty), czyli efektywne pogorszenie jakości spowodowane przez efekt dominujący.
W przypadku przekroczenia dostępnego budżetu OSNR, rozwiązaniem może być obniżenie prędkości transmisji, przeprojektowanie łącza, zmiana typu modulacji optycznej lub zmiana protokołu. W sieciach DWDM najczęściej obecnie stosowanym protokołem transmisji jest OTN, którego popularność wynika z zaimplementowanego w nim wsparcia dla bardzo silnych nadmiarowych kodów korekcyjnych FEC. W przypadku transmisji 10G, kodowanie korekcyjne GFEC (ustandaryzowane w rekomendacji G.709) zapewnia poprawę budżetu OSNR o ok. 6 dB, poprawione kodowanie EFEC o ok. 8-9 dB w porównaniu do transmisji niekodowanej. W większości przypadków, korzystanie z zalet kodowania korekcyjnego FEC i OTN wymaga stosowania transponderów DWDM OTN. Alternatywnym niskokosztowym podejściem jest budowanie sieci IPoDWDM, czyli OTN bez transponderów i dedykowanej warstwy transportowej.