Rozwiązania IPoDWDM (w tym wykorzystujące quasi-transpondery) przedstawiły m.in. firmy Cisco, Juniper i Menara Networks.
Pomiar OSNR najczęściej wymaga stosowania optycznego analizatora widma, który bezpośrednio całkuje moc sygnału użytecznego w odpowiednim paśmie i mierzy moc szumu ASE w przedziale 0.1 nm, wadą tej metody jest jednak założenie o białej charakterystyce spektralnej ASE w obrębie kanału i wymóg albo wyłączenia sygnału użytecznego w celu zmierzenia mocy ASE albo odpowiednio szerokiego kanału w porównaniu do szerokości spektrum sygnału użytecznego (co w przypadku siatki 50 GHz i transmisji 40G lub 100G jest trudne do spełnienia). Inne znane metody pomiaru OSNR wykorzystują różne własności polaryzacyjne sygnału użytecznego i szumu, zmianę spektrum optycznego modulacji w obecności szumu ASE czy też zmianę spektrum szumu w dziedzinie RF.
Oprócz OSNR, innymi stosowanymi metrykami jakości sygnału optycznego w sieciach DWDM są również Q-factor, prześwit oka i moc dostarczona (budżet mocy).
Zobacz też ASE, CWDM, OTN, EDFA, FEC