Eberle znalazła tylko nielicznych, publicznych lub prywatnych zwolenników swej, niewielkiej co do wymiarów, rzeźby, rekrutujących się spośród socjalistów, nie zaś artystów. Po spektakularnym i głośnym przyjęciu Białej niewolnicy na Armory Show Eberle wyjechała za granicę, a po powrocie osiadła w nowojorskiej dzielnicy Lower East Side, gdzie tematem jej prac stały się postacie ze środowiska imigrantów.
Replika rzeźby Gipsowa replika rzeźby pojawiła się na początku lat 80. w kolekcji pewnego rzeźbiarza i marszanda antyków w Westport, w mieście, w którym artystka mieszkała w latach 30. Właściciel repliki uzupełnił brakujące fragmenty rzeźby. Zamierzając wydać za pośrednictwem swojego Art Treasures Investment Corporation ograniczoną serię 30 kopii Białej niewolnicy w brązie, zamieścił w czerwcu 1978 roku ogłoszenie w czasopiśmie Connoisseur. Odzew był jednak niewielki, więc odlano tylko dwie kopie, będące obecnie jedynymi istniejącymi kopiami oryginalnego dzieła. Znajdujący się w posiadaniu właściciela odlew gipsowy rzeźby został zniszczony po jego śmierci.