Konferencja Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce – kościelna osoba prawna Kościoła katolickiego, posiadająca osobowość prawną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powołana do istnienia przez przełożonych wyższych zakonów męskich w Polsce w grudniu 1948 roku (przy aprobacie kard. Adama Sapiehy) i zatwierdzona Dekretem Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego Stolicy Apostolskiej 30 listopada 1963 (N.Prot.AG 2345/63). Działa w oparciu o własny statut zatwierdzony przez w/w kongregację 28 maja 2016 roku oraz przepisy Ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej a także inne przepisy prawa kościelnego i publicznego, a swój sekretariat ma w siedzibie Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie.
Współcześnie Zasadniczym celem jej działania jest koordynacja współpracy i wymiana doświadczeń między wszystkimi katolickimi zakonami męskimi obecnymi w Polsce oraz reprezentowanie zakonów męskich wobec prawnie ustanowionych władz kościelnych i państwowych. W jej skład wchodzą z urzędu wszyscy wyżsi przełożeni zakonów mających swoje jednostki w Polsce, posiadający wobec członków poszczególnych zgromadzeń władzę kanoniczną ordynariusza.