Deklaracji Bałyckiego towarzyszyły masowe aresztowania ukraińskiej inteligencji przeprowadzone w listopadzie - grudniu 1929 i wymuszone rozwiązanie Ukraińskiej Autokefalicznej Cerkwi Prawosławnej. Były to przygotowania do pierwszego procesu pokazowego ukraińskiej inteligencji niekomunistycznej, ostatecznie przeprowadzonego w Charkowie w kwietniu 1930.
W listopadzie-grudniu 1929 nastąpiło dalsze zaostrzenie wewnętrznego kursu politycznego w ZSRR. Józef Stalin w ramach toczonych od śmierci Lenina walk frakcyjnych w WKP(b) pokonał Nikołaja Bucharina i jego zwolenników, zdobywając wraz z grupą popierających go działaczy pełnię władzy w partii bolszewickiej. W grudniu 1929 została proklamowana przez Stalina i KC partii bolszewickiej polityka przymusowej przyśpieszonej kolektywizacji rolnictwa i budowy przemysłu ciężkiego-zbrojeniowego w ramach zrewidowanego pierwszego planu pięcioletniego. Oznaczało to definitywne odejście od polityki NEPu – obowiązujących od 1921 zasad regulowanej gospodarki rynkowej i relatywnego liberalizmu w polityce kulturalnej i społecznej ZSRR. Partia bolszewicka rozpoczęła nagonkę polityczną i administracyjną przeciwko tzw.