Pojawienie się bombowców B-29 spowodowało, że dowództwo floty postanowiło kontynuować projekt J2M3 i przeznaczyć go do przechwytywania tych właśnie bombowców. Pierwsze użycie bojowe nowego myśliwca miało miejsce we wrześniu 1944 r. na Wyspach Mariańskich podczas bitwy na Morzu Filipińskim kiedy to mała grupa Raidenów operowała z wyspy Guam. Po przechwyceniu przez siły alianckie dokumentów związanych z samolotem nadano mu kryptonim Jack.
J2M3 był głównie używany do obrony macierzystych wysp japońskich przed bombowcami B-29. Silnie uzbrojony, dobrze opancerzony samolot o dużej prędkości wnoszenia, jako jeden nielicznych myśliwców japońskich był w stanie przechwycić wysoko lecące B-29. Cztery 20 mm działka stanowiły wystarczająco ciężkie uzbrojenie, aby niszczyć Superfortece.
J2M4 W celu uzyskania lepszych parametrów myśliwca na dużych wysokościach w sierpniu 1944 r. wprowadzono kolejną jego wersję J2M4 Model 34. Zastosowano nowy silnik Kasei 23c z turbosprężarką zamontowaną z boku kadłuba za silnikiem.