W lutym 1965, kiedy grany był program „Non Stop z Zygmuntem Wicharym”, skład zespołu wyglądał następująco: Ryszard Gromek – perkusja Janusz Mańkowski – kontrabas Manfred Niezgoda – trąbka Tadeusz Petrow – klarnet, saksofon tenorowy Stanisław Sikora – puzon Zygmunt Wichary – fortepian Wokaliści to: Anita Mrajska, Grażyna Czarnecka, Stan Cather, Ryszard Pisarski, Adam Adamski.
Nie jest prawdą, że okoliczności czy data śmierci Wicharego przez lata nie były ujawniane. O śmierci artysty oficjalnie pisała ówczesna prasa. Werfikację powielanej błędnie daty śmierci muzyka i przytaczanych przy tej okazji nieprawdziwych informacji przeprowadziła Anna Piontek w artykule poświęconym Zygmuntowi Wicharemu. Jak podają Anna Piontek i Dariusz Michalski – pod koniec 1966 zespół był w trakcie kolejnej trasy, tym razem po Opolszczyźnie. W listopadzie Wichary (drobnej postawy, schorowany i będący pod wpływem alkoholu) został pobity w oficerskim klubie garnizonowym w Opolu. W szpitalu, do którego go przewieziono, nie zdołano mu pomóc. Obrażenia jakich doznał (i dodatkowo ogólny zły stan zdrowia) spowodowały jego śmierć. Zmarł w wieku 38 lat.