Znaczącą część traktatu zajmuje opis miasta idealnego. Wedle pomysłu Dürera miało ono być założone na planie kwadratu o boku 4300 stóp, z czego znaczną część zajmuje kilka linii rozbudowanych obwałowań. Pomiędzy nimi znajdują się koszary i obiekty o charakterze przemysłowym wymagające dużo przestrzeni (np. młyny-wiatraki) lub kłopotliwe ze względów higienicznych (np. rzeźnie). Sam teren miasta to kwadrat o boku 2212 stóp; wewnątrz niego znajduje się osobno ufortyfikowana dzielnica królewska (1012 × 1012 stóp). Miasto jest podzielone na 16 kwartałów, które w zależności od funkcji dzielą się na mniejsze części. Plan charakteryzuje się bardzo ścisłym podziałem funkcjonalno-mieszkalnym z osobnymi sekcjami dla działalności religijnej, rzemieślniczej (osobno: metalowej, krawieckiej, szewskiej, ciesielskiej itp.) czy handlowo-zaopatrzeniowej (składy, sklepy). Miasto ma tylko jedną bramę, przy której skupione są budynki administracyjne, targ, domy szlachty i zamożnych mieszkańców.