Nieznana jest niestety liczebność łukowskiej społeczności żydowskiej na przestrzeni XV–XVII w. Podczas szwedzkiego najazdu na Łuków w roku 1657, zamordowano około tysiąca Żydów. Wspomnieć należy, że i przed tym wydarzeniem łukowska społeczność żydowska poniosła duże straty podczas powstania Bohdana Chmielnickiego w 1648 r. W roku 1676 mieszkały w Łukowie 304 osoby, w tym 74 Żydów (dwa lata wcześniej – 127). Było to najliczniejsze skupisko Żydów w okolicy, drugie znajdowało się w Kocku i liczyło tylko 28 judaistów na 290 mieszkańców.
Położenie pierwszych kirkutów na terenie Łukowa nie jest znane, pierwszym którego położenie jest znane został założony w połowie XVIII w. nad Krzną na terenie dzisiejszego szpitala, oraz parku (patrz Stary cmentarz żydowski w Łukowie).
Społeczność żydowska Łukowa i w 1748 liczyła 484 osoby, w 1765 r. – już 543 w mieście oraz 1020 w całej gminie. W następnych 13 latach ilość starozakonnych zmalała, do 383 w mieście i 974 w gminie, by w 3 lata później znów podnieść się do ok. 2000 osób (obszar całej gminy). Podczas spisu ludności w 1787 r. zanotowano, iż na terenie Łukowa żyło 871 katolików oraz 772 judaistów.