Podczas gdy na terenie całej parafii łukowskiej proporcje były już zupełnie inne (7332 katolików i 1256 osób wyznania mojżeszowego), ludność żydowska mieszkała w większości w miastach (Radzyń – 285 Żydów, Siedlce – 214), na wsiach zamieszkiwało zaś zazwyczaj po kilka lub kilkanaście rodzin. W większości wsi liczba Izraelitów wahała się od 6 do 10 (ponad 30%) i 11-20 (ok. 22%). Jedynie w 1/9 wsi spotykało się ponad 20 Żydów. Jedynie w 10% wsi powiatu łukowskiego nie spotykało się ani jednego starozakonnego, natomiast w całym województwie lubelskim było och ponad 17%. Oprócz Łukowa innymi dużymi skupiskami Żydów były: Łazy i Turze Rogi (po 39 osób), Świdry (26), Sięciaszka (24), Szczygły (20), Domaszewnica (19), Ulan (18).
W 1790 liczba osób wyznania mojżeszowego zmalała w Łukowie przeszło o połowę (343). Reszta gminy zachowała jednak dawną liczbę mieszkańców. Na przełomie XVIII i XIX w. społeczność żydowska Łukowa znowu zaczęła intensywnie się rozwijać i niebawem liczba starozakonnych zrównała się z liczbą Polaków. W 1820 r. na 2454 mieszkańców miasta 1254 wyznawało religię mojżeszową, jednak już w 1827 r. stosunek ten wynosił 3206 do 2023. W 1840 r. liczba Żydów zmalała do 1877, ale w 1857 było ich już 2114. W roku 1861 miasto liczyło 3311 mieszkańców, w tym 2255 Żydów. Do 1897 r.