Gmina starała się, jak mogła zapewnić nowo przybyłym godne warunki, były organizowane zbiórki żywności, ubrań i pieniędzy, jednak pomimo starań sytuacja stawała się coraz bardziej beznadziejna.
Pieniądze zaczęły kończyć się szybko, ponieważ Niemcy coraz bardziej odcinali gminę od jakiejkolwiek pomocy z zewnątrz. Naziści zlikwidowali gminę wyznaniową i zamienili w całkowicie od nich zależną Radę Żydowską (Judenrat). W 1940 r. aresztowano dotychczasowego prezesa Mosze Wajntrauba, z uwagi na funkcjonowanie żydowskiego ruchu oporu. W grudniu 1940 r. wśród Żydów panowała epidemia tyfusu plamistego, oraz coraz częstsze zachorowania na gruźlicę. Sytuacja znów się pogorszyła, gdy naziści sprowadzili do Łukowa 957 Żydów z Mławy. W 1941 została otworzona stołówka dla 2000 osób. 8 i 9 maja 1942 r. do Łukowa przybył transport ze Słowacji. Zatłoczone, ledwo będące w stanie się wyżywić miasto musiało przyjąć ponad 2000 nowych przesiedleńców.
Getto thumb|PlanPrzedstawiono przedwojenny układ ulic oraz zastosowano nazwy obowiązujące przed II wojną światową. przedstawiający przybliżone granice getta żydowskiego w Łukowie, utworzonego przez niemieckich okupantów, funkcjonującego w latach 1941–1943