Wielu starozakonnych poruszyły słowa bolszewickiego komisarza: „Nasze słowa są ważniejsze niż modlitwa. Religia to przeszłość, a my jesteśmy przyszłością!”. W momencie powrotu wojsk polskich wielu Żydów, którym spodobała się nowa władza i nie chcieli wracać do dawnego porządku, uciekło z Armią Czerwoną. Duża ich część podjęła taką decyzję chociażby ze strachu przed reakcją Polaków na sposób przyjęcia przez nich bolszewików. Ich strach był uzasadniony, w dniach 17–18 sierpnia w mieście doszło do pogromu dokonanego przez ludność cywilną i wojsko. W jego wyniku splądrowano liczne domy i sklepy, wiele osób zostało pobitych. Kilka osób zmarło. Pod miastem, w Krynkach, wojskowi rozstrzelali 10 Żydów z Żelechowa i Łukowa wracających do domów.
Holokaust Przesiedlenia Po wybuchu wojny mieszkający w Łukowie Żydzi znaleźli się w bardzo trudnym położeniu, na przełomie listopada I grudnia 1939 r. przesiedlono do Łukowa starozakonnych z Nasielska, Serocka i Suwałk, razem było to 3550 osób. W mieście pozostało jednak tylko 2500 Żydów, gdyż resztę przewieziono do Kocka.