Nikołaj Kuźmicz Kiriłłow, ros. Николай Кузьмич Кириллов (ur. w Saratowie, zm. 25 sierpnia 1950 w Moskwie) – radziecki generał major, uczestnik I wojny światowej, wojny domowej w Rosji i II wojny światowej.
Życiorys W maju 1916 roku został zmobilizowany do armii rosyjskiej. Służył w 90 Zapasowym Pułku Piechoty w Saratowie. W czerwcu 1917 roku ukończył szkołę praporszczików w Orenburgu.
Brał udział w końcowym okresie I wojny światowej. Służył w stopniu praporszczika w 305 Pułku Piechoty, dowodząc plutonem. Następnie objął dowodzenie kompanią, a potem batalionu. W lutym 1918 roku zdemobilizowano go, po czym został nauczycielem w szkole budowlanej w Saratowie. Następnie pracował w miejscowej fabryce. Od lutego 1920 roku służył w Armii Czerwonej. Był oficerem do specjalnych poruczeń w zarządzie oddziałów sanitarnych Frontu Kaukaskiego. W czerwcu 1921 roku objął dowództwo kompanii przygotowania wojskowego sratowskiego wojenkomatu gubernialnego. Od maja 1922 roku dowodził plutonem 4 Pułku Strzeleckiego w Saratowie. W czerwcu tego roku został zastępcą dowódcy kompanii, a następnie dowódcą kompanii 94 Pułku Strzeleckiego. W kolejnych latach pełnił funkcję komendanta szkoły dywizyjnej, szefa sztabu, a w końcu dowódcy 97 Pułku Strzeleckiego.