występował także poza macierzystą sceną, śpiewając w Teatrze Muzycznym w Łodzi (Bal w Savoyu, My Fair Lady), Operetce Dolnośląskiej we Wrocławiu (Miłość szejka, Wesoła wdówka), Operze Bałtyckiej w Gdańsku (Wesoła wdówka), czy w Poznaniu. Brał udział, przez około 16 lat bez przerwy (od 1971), w radiowych Podwieczorkach przy mikrofonie.
Z zespołem stołecznej operetki występował także w Niemczech, Francji, Belgii, Austrii, Holandii, Szwajcarii, Czechosłowacji, Bułgarii, Korei, ZSRR, we Włoszech.
Po 2003 Janusz Żełobowski powrócił na krakowskie sceny. 30 czerwca 2007 odbył się Jubileusz 50-lecia pracy artystycznej w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie.
Mąż śpiewaczki operetkowej Barbary Marczyńskiej. Ojciec pianistki Renaty Żełobowskiej-Orzechowskiej.
Odznaczenia i nagrody Statuetka „Arion” – nagroda ZASP za całokształt twórczości scenicznej w dziedzinie teatru muzycznego (2004) Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (13 kwietnia 2016)
Przypisy
Bibliografia "Operetka wciąż kochana" Dziennik Polski "Jubileusz 50-lecia pracy artystycznej" Opera Krakowska "Śpiewam i będę jeszcze śpiewał" wywiad dla Dziennika Polskiego
Linki zewnętrzne