z odchyleniem prawicowo-nacjonalistycznym). Według Kowalskiego metoda przemilczania bądź naginania faktów historycznych, która występowała też w wydawnictwach WHP, była sprzeczna z założeniami marksizmu. Przyznał, że zasada nienaruszalności tekstu źródłowego była w publikacjach Wydziału niejednokrotnie łamana, a jako przykłady podał Wspomnienia o „Proletariacie”, Pisma wybrane Dzierżyńskiego, pierwszy i drugi tom edycji źródłowej KPP: uchwały i rezolucje, książki SDKPiL w rewolucji 1905 roku, KPP w obronie niepodległości Polski oraz W dziesiątą rocznicę powstania PPR. Zacytował też niektóre usunięte i zmienione fragmenty.
Daniszewski, wobec narastającej krytyki, w czerwcu 1956 wystosował pismo do Sekretariatu KC PZPR z prośbą o wyrażenie zgody na ponowne wydanie trzytomowej publikacji KPP: uchwały i rezolucje, które zawierałoby usunięte wcześniej fragmenty. Pisał w nim: